Wat is wijsheid

Een vraag die ik mezelf regelmatig stel, wat is wijsheid? En moeten we altijd wijs zijn? Er is in mijn jeugd heel vaak tegen mij gezegd, gebruikt oe verstand nou eens. En dat ben ik gaan doen. Ik ben letterlijk overal over na gaan denken. Soms tot grote ergernis van familie en vrienden. Altijd op zoek naar een reden of oorzaak, naar de beste manier, de snelste methode, de kortste weg en vooral naar de waarheid. Wat is waar en is dat zo zijn ook enkele favoriete vragen die ik me vaak stel. En wat leer ik hier van?

In mijn vorige blog schreef ik al dat ik het soms best moeilijk vindt om in deze tijd door de bomen het bos nog te zien. Veel tegenstrijdige informatie komt langs allerlei kanalen binnen sijpelen of je wil of niet. Zelfs de berichtgeving van de overheid op de radio adviseert: bij angst luister niet naar het nieuws…. gekkenwerk. Dit is de omgekeerde wereld. In mijn ogen moet de overheid er op toezien dat nieuws betrouwbaar is en niet nodeloos de gemoederen beroert. Bijvoorbeeld: nieuws uit twee kranten over Zweden. Binnen 24 uur komen er twee stukken in de reguliere gerenommeerde media over Zweden waarin de één zegt dat hun beleid werkt en het andere dat het faalt. Er worden cijfers getoond die gebaseerd zijn op een verwachtingspatroon. Er wordt gesproken over “oversterfte”. Dit zijn het aantal mensen dat meer is gestorven dan wat de statistieken voorspellen. Hierbij worden aantallen gebruikt terwijl je vergelijkt met verschillende omvang en type bevolking. Er staat ook niet bij of de gemiddelde leeftijd of gezondheidssituatie vergelijkbaar is met andere landen en er wordt al helemaal niet gesproken over de vormen van mutatie in het virus (wordt het sterker of zwakker binnen een groep). De stressfactor wordt niet meegerekend, de gemiddelde levenshouding, de sociale omgangsvormen en zelfs de mate van spiritualiteit kan een verschil maken als je sommige mensen gelooft.

Wijsheid is in mijn ogen het besef dat je maar een klein deel bent van een groot geheel. Wijsheid is in kunnen zien dat het idee van waarheid sterk onderhevig is aan het perspectief, de belangen en de programmering van degene die het beschouwd. Wijsheid is de regels in acht nemen en toch de vraag blijven stellen: is dit nodig? Wijsheid is ook de vraag blijven stellen: wie wordt hier (financieel)wijzer van…want in zo’n maatschappij leven we nu. Wijsheid is volgens mij vooral je verstand gebruiken, je gevoel gebruiken, en dit bijstellen waar nodig. Vooral blijven leren, want als je van iedere fout een leermoment kunt maken ben je op de goede weg om wijs te worden. En vergis je niet, ieder heeft zijn eigen wijsheid, en vaak komt dat door eigenwijsheid. Dwars zijn heeft weinig zin, maar met de kudde meelopen maakt ook niet echt gelukkig. Gelukkig zijn er altijd al mensen geweest die door hun eigenwijsheid dwars hebben gelegen waardoor wij nu (nog) in vrijheid kunnen leven. Onze koning leeft nog steeds van de eer die zijn naamgenoot heeft verworven door eigenwijs te zijn volgens mij. (geschiedenis was niet mijn sterkste vak dus verbeter me als ik het verkeerd heb)

Wijsheid is beseffen dat iedereen doodgaat, geloof me, volgens mij heeft nog niemand het overleefd. De één sterft jong de ander wordt stokoud. De één betekent veel voor de maatschappij of zijn familie, de ander lijkt onbeduidend. Sommige mensen hebben een heel lang leven, maar maken nooit wat mee, en anderen leven hun leven op voor ze hun dertigste levensjaar bereiken. Dus wat is wijsheid? Oud worden in angst en onwetendheid of jong sterven, maar wel alles uit het leven halen wat er voor jou in zit? De waarheid ligt ergens in het midden denk ik.

Ik denk dat het goed is om je aan de afspraken te houden. Even niet met zijn allen op een kluitje. Niet op een festival maar ook niet bij de Ikea. Mensen zijn kuddedieren, dus het zal niet meevallen. Maar Ik denk ook dat we er voor moeten waken om het niet gewoon te gaan vinden. De afstand bewaken zonder afstandelijk te worden. Het gaat in mijn ogen over kwaliteit van leven en niet de kwantiteit. Een mens heeft liefde en aandacht net zo hard nodig als eten en drinken. Mensen die liefde en aandacht langdurig moeten ontberen worden minder menselijk.

Ik vind eigenlijk dat we de laatste jaren toch al erg individualistisch geworden zijn in vergelijking met andere culturen. Steeds meer echtscheidingen en wisselende relaties. Het lijkt wel of niemand meer echt gelukkig is met wat hij of zij heeft en altijd kijkt naar het groenere gras van de buren. Hard werken om de dingen te kunnen doen of kopen waar je weer even gelukkig van wordt en dan op zoek naar meer. Zo zijn we natuurlijk wel perfecte consumenten, maar is het kwaliteit van leven? Hard werken, vaak veel te veel eten en drinken, stress, frustratie, ongeduld en dan ineens ziek. Hart en vaatziekten, burn-out, overgewicht en nu een virus dat vooral de zwakkeren in onze samenleving lijkt te raken.

Wijsheid is naar mijn idee meer gebaseerd op ervaring dan op kennis. Mensen kunnen wel schermen met allerlei cijfers en statistieken die als wetenschappelijk bewijs gebruikt worden om de toekomst te voorspellen, maar wat leert de ervaring? Nu lijkt het alsof het nooit meer goedkomt en alles alleen maar slechter kan worden, maar over een jaar lachen we er misschien weer om. De werkelijke crisis zit in de gedachten van de mens. Moet je dan achteloos leven of je juist met hand en tand verzetten…. dat lijkt me ook niet wijs. Gewoon op blijven letten en je boerenverstand gebruiken.

Wat is waar?
Is dat zo?
Wat leer ik hier van?
Wat is wijsheid?
Wat werkt voor mij?

Een leven lang leren kan je leven een stukje interessanter maken of het nu lang is of kort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s