24 uur met Evelien,

Een aantal jaren geleden zag ik via Instagram een aantal mooie foto’s langskomen van een jongedame die op avontuur ging met haar fototoestel in de hand. Nu ben ik zelf ook best een avonturier en ik hou van mensen die de lef hebben om van de bank te komen om de wijde wereld in te trekken. Iets anders dat me intrigeerde was de mooie verhalen die ze schreef over haar reizen en ontmoetingen. Toen ik besloten had om op pelgrimstocht te gaan zag ik dat ze uit Breda komt en dat ze fotoshoots doet met een verhaal erbij. Ik heb meteen met haar afgesproken. 

We ontmoette elkaar op de Duivelsbrug en toen ze haar fiets aan een paal vast maakte zag ik dat het pad dat door het markdal loopt onderdeel is van de Sint Jacobsroute, het pad dat ik zou volgen tot Santiago de Compostela. Hoe bijzonder wil je het hebben? Het was een mooie shoot en we hadden fijne gesprekken. Na de shoot spraken we af om na de Camino nog een keer samen te komen.

Toen ik enige tijd geleden een bericht zag dat ze van plan was om 24 uur met mensen te gaan leven heb ik zonder nadenken meteen ja gezegd, ik was dan ook de eerste. Zonder me ook maar enig beeld te vormen van hoe of wat heb ik met haar afgesproken. Iets wat ik op mijn tocht geleerd heb is dat wanneer het goed voelt, dan is het vaak ook goed, ik vertrouw op mijn intuïtie. De enige stoorzender hierbij kan een verlangen of aversie zijn, maar daar heb ik steeds minder last van.

Afgelopen dinsdag was het zover. Uiteindelijk was het toch wel wat spannend voor mij. Door het overlijden van mijn moeder was de periode voor haar bezoek vrij hectische en ik had mijn huishouden een beetje laten verslonzen. Ook wist ik niet meer zeker of Evelien nu wel of niet vegetarisch of misschien zelfs veganistisch was. Toch vond ik het geen onprettige spanning, ik vind het leuk om iemand gastvrij te kunnen ontvangen.

Omdat Evelien nu niet meer in Breda woont is ze bij haar ouders blijven slapen en haar vader zette haar af. Ik kan me voorstellen dat hij zich toch wat ongemakkelijk gevoeld heeft toen hij het zandpad naar mijn bos op reed. Evelien is net iets ouder dan mijn oudste dochter, en als vader blijf je toch soms wel wat bezorgt als je kinderen op avontuur gaan denk ik. 

De eerste keer dat ik Evelien ontmoette was me al opgevallen hoe makkelijk ze over uiteenlopende onderwerpen kon praten en qua babbelen zijn we wel een match. Het is dan ook geen 5 minuten stil geweest buiten het moment dat ik aan de zoommeeting over het faciliteren van een mannencirkel deelnam en het moment dat we gingen slapen. 

Omdat het zo’n prachtige dag was zijn we meteen na de lunch gaan wandelen. Al bij aankomst had ze gezegd dat ze hier wel eens langs was gelopen tijdens één van haar tochten. Ze maakt niet alleen mooie foto’s, maar ze heeft ook een fotografisch geheugen en een fantastisch richtingsgevoel. De gesprekken die we hadden waren geen seconde saai omdat we allebei naadloos van het ene level van denken naar het andere kunnen overstappen zonder al teveel ‘uh’ of ‘hé wat zeg je nu?’, iets wat ik toch regelmatig mee maak als ik mijn gedachten deel. 

Enerzijds spraken we over intieme onderwerpen anderzijds over wereldproblemen en ik ben er weer een stukje wijzer van geworden. Omdat ik steeds meer naar mijn gevoel ga en Evelien erg gevoelig is heb ik vooral daar veel van haar geleerd. Ze had ook een paar kaartspellen meegenomen waar ze me uit liet kiezen. De Osho Zen kaarten hadden mijn voorkeur en ik vind het nog steeds erg bijzonder hoe toepasselijk die kaarten vaak kunnen zijn. Haar coachende vaardigheden hebben me weer een stukje verrijkt en ik denk dat ik haar ook een beetje verder heb geholpen met mijn manier van coachen. 

Het was een mooi avontuur en de €100,- euro commitment fee voor haar onkosten meer dan waard. Ik ben benieuwd naar haar verslag en de foto’s en ik ga zeker nog een donatie doen omdat ik vind dat ze fantastisch werk doet. Niet alleen helpt ze zo mensen meer in hun kracht te staan, ze verbindt ook mensen door het delen van levensverhalen en inspireert mensen met haar dapperheid en avontuurlijk bestaan.

Bedankt Evelien voor dit mooie avontuur en ik wens je nog vele fijne ontmoetingen als deze toe.

Behandeling bij Marieke Peters 

Marieke Peters

Zen heeft de me de afgelopen jaren veel gebracht. Vanaf de eerste les voelde het als thuiskomen. Het heeft me geïnspireerd om de opleiding zen coach/leraar te gaan volgen en ik voelde me sinds lange tijd weer spontaan gelukkig. Na het behalen van mijn examen en met een nieuwe baan zag ik het helemaal zitten voor de toekomst. Helaas ging het ander dan verwacht. Omdat ik al voor drie uur in de morgen op moest staan was het moeilijk om in de ochtend te mediteren. Mijn pauze om 8 uur gebruikte ik voor een hazenslaapje omdat ik tijdens het mediteren vaak in slaap viel. De lange dagen van soms 15 uur maakte dat ik ‘s avonds steeds vaker verzaakte om op mijn kussen te gaan zitten. sporten werd ook minder en ik verviel in oude eet en drinkpatronen. De taak die ik op me genomen heb om mijn collega’s te inspireren om wat zenvoller met het werk bezig te zijn viel me steeds zwaarder.

Zen is niet alleen maar happy zijn, het is ook keuzes maken om af te kunnen zien of om ergens van af te kunnen zien. Geluk is, niet afhankelijk zijn van genot of verwachtingen. Maar ook daarin kun je makkelijk de verkeerde keuze maken heb ik onlangs geleerd. Door toewijding en veel zelfreflectie ben ik mezelf enorm tegengekomen vorig jaar. Jezelf wegcijferen klinkt nobel, maar het is vaak niet echt bevorderlijk voor je eigenwaarde. En soms heb je iemand nodig om je dit te laten zien. Toen ik afgelopen najaar door een fikse griep thuis kwam te zitten zakte ik ook mentaal in een dip. Zelfs nadat de griep voorbij leek te zijn had ik weinig fut en voelde ik me neerslachtig. Omdat ik een sterk vermoeden had dat de huisarts me antidepressiva voor zou schrijven ging ik opzoek naar een alternatieve geneeswijze. De afgelopen jaren heb ik me verdiept in de gevolgen en bijwerkingen van de reguliere medicatie en ik probeer liever eerst andere methoden uit.

tijdens mijn zoektocht naar een alternatieve oplossing voor mijn probleem kwam ik de website van Marieke tegen en het was net of die meteen al antwoord kon geven op mijn vragen. Ik stuurde een mailtje met mijn verhaal en nog dezelfde dag kreeg ik een reactie. We spraken af voor een intakegesprek en een paar dagen later stond ik voor de deur van haar praktijkruimte, dit terwijl Marieke het gesprek eigenlijk telefonisch had willen doen. Mijn gedachte dat het lekker dichtbij was had er blijkbaar voor gezorgt dat ik een deel van de informatie verkeerd geïnterpreteerd had. Desondanks werd ik zeer vriendelijk ontvangen, gerustgesteld en we hadden een mooi gesprek. Vol vertrouwen maakte ik een afspraak voor een hypnose sessie en ze gaf me een recept mee voor een homeopathisch middel dat eventuele resten van het griepvirus uit mijn cellen zou helpen verdwijnen. De hypnose gaf me in eerste instantie een goed gevoel, maar na een aantal dagen zag alles er weer minder rooskleurig uit. Toen ik dit naar Marieke mailde stelde ze voor om zo snel mogelijk een nieuwe afspraak te maken.

Mijn eerste gedachte was dat ze me nogmaals zou hypnotiseren maar ze luisterde eerst goed naar mijn verhaal en zei toen: ik wil wat anders proberen. Ik vertelde dat ik een aanvaring met mijn moeder had gehad en dat er meer relaties niet goed liepen op dat moment. Marieke stelde voor om door middel van een familieopstelling te kijken of dat misschien meer duidelijkheid kon geven. Door middel van playmobiel poppetjes en een aantal vragen liet ze me zien waar de schoen wrong. Iets uit mijn vroege jeugd wat als een rode draad door mijn leven liep kwam naar boven. Ineens werd me duidelijk dat de hypnose wel degelijk iets op gang had gebracht. De aanvaring met mijn moeder was de wegwijzer die toonde waar het fout zat . Soms moet het blijkbaar eerst wat slechter gaan voor het beter gaat. Tijdens meditatie komen er soms onverwerkte emotionele ervaringen uit het verleden omhoog waarvan je leert doorzien dat ze nu nog invloed hebben op je leven, we noemen het voor het gemak bubbels. Met de hypnose breng je blijkbaar (onbewust) dingen op gang die ervoor zorgen dat dergelijke bubbels naar boven kunnen komen waardoor ik ineens anders op mijn moeder reageerde dan normaal. Marieke voelde feilloos aan waar ze op in moest spelen en welke vragen ze moest stellen om mijn bubbel helder te krijgen. Door de poppetjes werd het ook zeer inzichtelijk, het was voor mij echt een eye-opener. Het mooie is dat als je het eenmaal doorzien hebt het meteen gaat werken. De last die ik eigenlijk al heel mijn leven gehad heb van deze bubbel lijkt weg te ebben en ik zit nu weer een stuk beter in mijn vel. De flow hersteld zich weer en alles lijkt nu ineens weer een stuk makkelijker het gaan.

Met volle moed ben ik nu aan een dieet begonnen en ik ga wat vaker naar de sportschool. Ik ben ook weer gaan hardlopen en zoals je ziet is er ook weer ruimte voor een blogje. Binnenkort hoop ik weer de motivatie vindt om her en der in Breda proeflessen te volgen en hierover te schrijven, want afgelopen jaar is er weinig van gekomen. Bedankt Marieke voor de hulp het heeft me veel gebracht.