I’ll be back

Morgen is het zover, het begin van een nieuw leven. Wat ik meeneem is wat ik kan dragen en mijn herinneringen. Ik laat alles los wat ik los kan laten en wat mij niet meer dient. Maar als ik terugkom hoop ik betere keuzes te kunnen maken over wat ik in mijn leven nodig heb om gelukkig te zijn. 

De afgelopen maanden en misschien wel jaren ben ik voor mijn gevoel tekortgeschoten in het geven van aandacht aan veel van mijn vrienden, familie of collega’s, terwijl ik juist wel veel aandacht heb gegeven aan een grote groep mensen door me via social media met hen te verbinden. Ik heb veel mensen of groepen gesteund in hun zoektocht naar de waarheid en ben daardoor zelf soms teveel in de waan van de strijd meegesleurd. Ik heb ook de dwalingen van sommige mensen gevolgd en ben daardoor zelf soms ook even van het juiste pad afgedwaald. Maar ik heb er veel van geleerd, en ik hoop dat ik ook bijgedragen heb aan het wijzer of gelukkiger worden van de mensen die ik heb gesteund of bekritiseerd. Maar nu ga ik ook dat zoveel mogelijk loslaten. Ik blijf mijn verhalen delen, maar ga de komende maanden minder op de verhalen van anderen reageren. 

Lichter leven met vooral aandacht wat er op mijn pad komt. Niet te veel afleiding door wat er elders gebeurt. De strijd wordt ook wel gestreden zonder mij verwacht ik. Dus als ik even niet meer reageer waar je me verwacht te reageren, ik heb even andere dingen aan mijn hoofd. Ik verbaas me over de schoonheid van het landschap, ben verwikkeld in een mooi gesprek, ik worstel met de storm en de regen, ik ben even de weg kwijt of ik zit lekker achterover te genieten van het geluid van een kabbelend riviertje op de achtergrond.  Vrees niet, ik kom terug, of je wil of niet, dus geniet van de rust, dat doe ik ook.

Om eerlijk te zijn beangstigd het me soms wel. Kan ik het wel aan, wil ik dit wel echt, ga ik alles en iedereen niet missen? Ik hoor van sommige mensen in mijn familie en vriendenkring dat ze bang zijn dat ik niet meer terugkom. Het vleit me enigszins dat ze bang zijn me te verliezen en anderzijds bent ik verwonderd dat ze me niet vertrouwen. 

Wat ik daarna ga doen weet ik nog niet, maar ik ben niet van plan om me daadwerkelijk van de samenleving te onttrekken op wat voor manier dan ook. Ik hoop wijsheid en inzichten op te doen die me gaan helpen om een manier van leven te vinden die past bij mijn persoonlijke doel. Wat dat doel is weet ik nog niet precies, maar het heeft wel te maken met mensen, liefde, verbondenheid, wijsheid, waarheid en een diepere betekenis van het leven. En dat lukt volgens mij niet echt vanuit een hutje hoog op een berg, dus:

I’ll be back

Bijna zover

Ik kan bijna niet wachten aan de ene kant, en ik zie er tegenop aan de andere kant. Nu de streefdatum van 1 September dichterbij komt beginnen er steeds meer twijfels en onzekerheden te knagen aan mijn vertrouwen. Wil ik dit wel? Heb ik alles wat ik onderweg nodig heb? Ben ik goed genoeg voorbereid? Zal het wel lukken ondanks corona? Laat ik iedereen nu niet in de steek? Kortom, allemaal gedachten die me niet echt helpen. Het is natuurlijk goed om over allerlei zaken na te denken die je op je pad tegen kan komen, maar je kunt niet alles voorzien. De keuze is gemaakt, de eerste stappen zijn gezet, nu moet je vertrouwen. Vertrouwen op mezelf, op de juiste keuzes die ik maak en op de kracht van mijn lichaam en geest.

Een pelgrimstocht is van oudsher een religieuze aangelegenheid. Ik ben dan wel katholiek, maar ik ben niet echt religieus ingesteld. Toch ben ik de laatste jaren de kerk wel weer gaan waarderen. De kerk als gemeenschappelijk gebedshuis, als kunstobject waarin veel verhalen verscholen liggen (waar je veel van kan leren), als symbool voor geloof en de kracht van devotie. Al geloof ik niet in die man met die baard die boven op een wolk zit te dicteren wat we wel en niet mogen doen om in zijn clubje te mogen verblijven aan het eind van ons leventje op aarde. Ik ga wel steeds meer geloven in de kracht van vertrouwen. Als je niet teveel vasthoudt aan de vorm of de manier waarop de dingen op je pad moeten komen dan krijg je wat je nodig hebt. Er zijn mensen die heilig geloven in: The law of attraction, maar dat vind ik wat twijfelachtig. Mijn idee is om op deze tocht uit te vinden wat ik in de rest van mijn leven wil aanhangen of uit wil nodigen in mijn leven en waar ik gelukkig van wordt.

De eerste stempel in mijn Credencial is er een van de Grote kerk in Breda. Alhoewel ik van huis uit katholiek ben en de Grote kerk gereformeerd ga ik meer voor de symbolische waarde van de kerk van de stad Breda waar ik geboren ben en van waaruit ik vertrek. De man die de stempel gezet heeft vertelde me dat Sint Jacob in het plafond van de kerk weergegeven is. Een beetje te klein voor het blote oog misschien, maar hij had wel een afbeelding ervan.

Daar gaan we dus, dinsdag is het zover, op zoek naar Sint Jacob, of beter nog op zoek naar mezelf.